Dag 11 zaterdag 26 sept. 2015

Puntjes snoepen

Zon, Zon en nog eens Zon....wel een koude wind vanuit Noord Oost, en als je lang in dat hok zit, gaat die je door merg en been...brrrrrrr, dan verkleum je en dan typ je regelmatig verkeerd...maar we tiepen niet ...sorry...piepen niet hoor, het was een prachtige dag met leuke wedstrijden en ook opgeleukt door Dames Dubbel competitie en iets dat op een kinderfeestje leek in de kantine, maar dat bleek een voorbereiding te zijn van een 30-jarig feestje in huize van der Star, dwz het feestje is vanavond op het Park.  Barkeeper Dennis Plekkenpol konden wij er in de ochtend goed bij hebben, vrolijke lach, opgewekte stem, geheel voorbereid voor de herendubbel finale van zondag, zo leek het. De wedstrijddirectie had besloten dat er op baan 1 en 2 gespeeld ging worden en zo geschiedde. Daar werd ook niet van afgeweken toen de Damesdubbelaressen binnenkwamen en zich al kwebbelend gezellig bij de wedstrijdtafel kwamen voorbereiden met heerlijke Appelpunten van Els. Dat ze heerlijk waren weten wij, omdat wij hier en daar ook een puntje meekregen. De competitiespeelsters mochten naar baan 3 en 4 waar de zon natuurlijk ook volop scheen. Wat leerde dat ons? a) dat je ook buiten de wedstrijden puntjes kunt snoepen  b) dat kwebbelen een zeer goede voorbereiding kan zijn, want de sfeer was ook om te smullen op baan 3 en 4. fantastisch!! Er hing een echte toernooi-sfeer, mede dankzij die competitie-sfeer...

De Zwarte Parel laat zijn tanden zien

Op baan 1 de Kraker (met grote K) tussen Mitshikori (Mitchell Pappot) en de Zwarte Parel (Vinay Dharampal). De eerste is ooit reeds in het bezit geweest van de Cup met de Grote Oren van het Waterwijk Grand Slam, de tweede is daarnaar op jacht. Nu troffen ze elkaar in de semi's...dus ook tennis om van te smullen voor de toeschouwers. Mitshikori was in vorm, dat had hij de avond ervoor getest tegen Michiel Huijbers. Hij leek er klaar voor. Een echte wedstrijd voor rond de klok van drie uur, maar door omstandigheden (Mishikori werd nog in het Amsterdamse verwacht in de middag voor een signeersessie bij het Van Gogh Museum). Dat gegeven gaf misschien wat spanning. Voor Vinay was het vroege uur misschien wat lastig omdat hij de avond ervoor al tegen Jeff Spoelstra had moeten knokken.  Hoe het ook zij, het werd een spannende wedstrijd, waarbij Vinay de eerste set met 6-3 naar zich toetrok. Natuurlijk met scherp spel, maar ook met wat onbeheerste slagen van Mitchell, die zo enkele scoringskansen op kritieke momenten verspeelde: hard in het net of te hard over het net waardoor de ballen voorbij de baseline insloegen (eigenlijk uitsloegen).  Mitchell vermande zich in de tweede, al ging dat niet soepel, met 6-4 winst, waarbij overigens ook vaak door Vinay met fluwelen touch werd verdedigd, afgewisseld met drie dubbele fouten in één game. Maar wat zou de derde set gaan doen? Ja, tot teleurstelling van Mitchell ging het eigenlijk al vrij snel mis in de eerste games van die derde set. Dat maakte hem onrustig, en hij ging zich nog vaker verslaan en werd daar nog onzekerder door. Omgekeerd kreeg Vinay steeds meer zelfvertrouwen, en zag je af en toe zijn tanden als hij lachte om een mooi door hem gescoord punt. Het werd wat geflatteerd 6-1, maar Vinay was wel de terechte winnaar. Volgend jaar nieuwe kansen, Mitch!!   

Smikky blijft in de race

Tegelijkertijd, maar wat sneller klaar was de herendubbel op baan 2: Theo Hesse ( u weet wel, die motorbendeleider ) met de Boeddhist Fred van beRaam tegen de sterkspelende Beugelaar en Wijnberg (van o.a. Ajax en Smikky)... Het was echt een spetterende halve finale, waarin Theo&Fred achter acteerden als een goed ingespeeld dubbel en daarom wellicht ook wel verdiend wonnen: 7-5 en 6-4. Zoek troost bij elkaar Henk en Martin. Jullie hebben het fantastisch gedaan...petje af !!! Voor Martin rest nog de GD 7 finale tegen Erik en ega Sandra....zeer interessant.

Nog een taak voor de wedstrijdleiding

Johnny Deppp zorgde voor het sponzen van banen.  Journalisten werk verrichten we na de wedstrijd om de deelnemers te vragen naar hun terugkijk op de wedstrijd (met als resultaat soms bevindingen in het dagjournaal). Vaak kwam het verzoek om de kantine dienst in de late uurtjes over te nemen en af te sluiten. En vandaag kwam er op verzoek van een terugkerende vakantieganger (laagte-stage in Portugal) nog een taak bij: "Ik moet eigenlijk effe een beetje inslaan, ik moet effe dat gevoel krijgen.  Theo en Bloem: hebben jullie een racket bij jullie?".  Dat hadden we niet, maar op deze rustige zaterdag kon Bloem wel even naar huis rijden om spullen te halen en effe een 35-tal minuten Michiel in te slaan.  Toen Els het hoorde merkte zij op (met uiteraard wel een glimlach): "Oh dat ga ik volgend jaar ook vragen om mij even in te spelen,  ha ha".

Een Verkerk kan schaatsen èn tennissen

Na dat inslaan moest voorzitter Michiel het opnemen tegen de titelverdediger Kees Verkerk...oh nee, Kevin is the name!!  Na de dikke nederlaag tegen Mitchell op donderdagavond op baan 6 ging het Michiel vandaag veel beter af tegen Kevin (nee, geen broer van Martin), maar het was niet genoeg om de Stylist Kevin, die een zwaar feest tot in de stille uurtjes had meegemaakt in de afgelopen nacht, en die ondanks dat feest en de zon het hoofd redelijk koel wist te houden, van zijn 2e finale in dit Grand Slam af te houden. Kevin won met  6-2 6-1. Hij kan zich op gaan maken voor de finale tegen de Zwarte Parel met parelwitte tanden....zondag om ongeveer 13:30 uur. KOMT DAT ZIEN !!!

Dottore Marco, come stai?

Zijn looks, zijn bril, zijn haar doen denken aan een hooggeleerde uit Toscane...die als hobby een beetje bij-tennist, tevens klimgeit in de hoogste en steilste bergen van Italie (denk aan Marco Pantani) en Frankrijk (denk aan de Marmotte).. Maar zijn voetbalcarrière bracht hem bij tennis Waterwijk. Daar ontwikkelde hij zich snel tot een degelijke speler in de HE 7. Hij moest het op baan 1 opnemen tegen de conditioneel en tactisch opvallend sterke Henk  Beugelaar. We zeggen het hier nog maar eens: Henk lijkt sterk op Sjakie Swart, de geweldige rechtsbuiten van Ajax uit de beginjaren van Johan Cruyff, wat hem de bijnaam Sjakie opleverde. Het werd een ware conditieslag tegen Dottore Wanschers, met hele lange rally's waarbij Mark het meeste liep en Sjakie de ballen van links naar rechts stuurde. De physieke gesteldheid van beide heren was enorm, maar uiteindelijk trok de veel jongere Mark aan het langste eind via 6-2, 4-6 en 6-4.  Petje af voor beide heren, en Dottore Wanschers dus naar de finale van zondag tegen......jawel, opnieuw de sterke Arden, die hij ook al in de poule trof.

Titanenstrijd

Intussen was op baan 3 een Titanenstrijd aan de gang tussen het vermaarde duo Irma en Herman (niet Hans) van Breukelen tegen het gelegenheidskoppel George Clooney en Angelique Brunott. Achteraf hadden Irma en Herman liever op baan 5 willen spelen, lekker uit de wind, maar die wind kwam uit Noord-Oost, dus erg veel zal dat vermoedelijk niet gescheeld hebben. En nu kon het terras lekker meegenieten van de rally's.  Het werd een ware slag die duurde en duurde, wel lekker in het zonnetje, maar met een enorme climax: een tiebreak in de derde set. De winst ging op het nippertje naar Clooney/Brunott met 7-5, 4-6 en 7-6, maar had dus ook net de andere kant uit kunnen vallen. Sterk gespeeld van beide kanten en het publiek gunde eigenlijk alle vier de overwinning. Helaas laten de regels dat (nog) niet toe.....wie weet verandert dat ooit nog...want als het ergens zou kunnen dan is het in Almere :-).