Dag 2 donderdag 17 sept.

Spetter de spetter de spetter

Wederom een spannende start van de dag, want "spetter de spetter de spetter" klonk het al vanaf vroeg in de ochtend, en de verwachting richting de avond was zo ongeveer gelijk aan die van woensdag. Wat dat betreft was er dus hoop, want het was woensdag immers ook goed gegaan......Toch was de wedstrijdleiding er weer vroeg, en naar later bleek een goede actie: Opnieuw leken de banen 5 t/m 8 er het beste aan toe.....dwz 7 en 8 helemaal ok, maar met een randje van water rondom....zeg maar zoals het kasteel van Lancelot, maar dan zonder ophaalbrug. Dus de ballen zouden zeker nat gaan worden....niet zo prettig, maar ok...Baan 5 en 6 hadden in tegenstelling tot woensdag wel wat plasjes op de baan, die echter met een dweil gedept konden worden in een half uur. George Clooney was er niet, maar dit keer wel Johnny Depp om namens Hollywood de klus te klaren. Baan 3 en 4 hadden dit keer eveneens een kanaal om de baan heen. Er kon in elk geval worden gestart....met de eerste wedstrijden zonder al te veel vertraging. Even later kwamen routiniers binnenlopen met daadkracht, zoals Ronald Lever, die even een aantal enorme sponzen tevoorschijn toverde. Niks Johnny Depp... En na ook hulp van Martin Wijnberg kon er even later ook op baan 1 en 2 gespeeld worden. En zo werd wederom het complete dagschema afgewerkt.

Big smile

Dan nu naar waar het allemaal om begonnen is...de wedstrijden. Martijn van Galen en René Weggemans stonden als eerste paraat. De wedstrijdleiding liet ze de keus: waar wilt u spelen, heren? Nou, doe ons maar baan 6, meneer. Even later kwamen Patricia van Schooneveld en Sandra Vega met een big smile .... Ook zìj mochten een baan uitkiezen, en het oog viel kennelijk op baan 8. Althans; de tassen lagen bij baan 7, maar spelen op baan 8. Door de drukte van het prepareren van banen 1 en 2 heeft het publiek niet veel meegekregen van wat zich zoal op die baan afspeelde, helemaal toen baan 7 niet in gebruik werd genomen, waardoor Patricia en Sandra wel erg ver weg leken te spelen. Maar even later hoorden wij op het terras: "We zijn klaar hoor, en ik ben gevallen!". Daar schrok Theo wel van, want dan was misschien de baan toch te glad...."Nee, hoor, het was m'n eigen schuld", riep Patricia gauw, "En ik voel wel m'n knie.....Maar ik heb wel gewonnen!!" kwam er blij achteraan. Het was dus best een leuke wedstrijd naar het scheen, want ook Sandra oogde happy. De stand 6-1, 6-1 deed daar dus niets aan af. Mooi, Dames!!

Terrier

Ook op baan 6 werd het trouwens een strakke uitslag: 6-1, 6-0 voor Martijn, die kennelijk wat beter met de elementen (nattig weer, zware ballen, wedstrijdspanning) om kon gaan dan René. Ik hoop dat jouw blessure niet door de vochtige baan is gekomen, man! Maar hoe dan ook, verlies tegen Martijn is geen schande hoor, want die Martijn is me er eentje...Een killer, een terrier...dat zag ik twee jaar geleden al...

Rentree van Janneke op de baan

Op baan 5 was het weer knallen voor Cokkie en Yolanda. Na de krappe nederlaag van woensdag konden ze wel een opkikker gebruiken. Aan de overkant van het net stond een koppel dat we lang niet samen hadden zien spelen:  Hans van der Vlugt en....jawel.... Janneke Vuijst. Hans is leuk om erbij te hebben, dat wisten we ......maar wat fantastisch dat Janneke na lange afwezigheid weer kan spelen. En we kunnen de uitslag (6-3 6-2 in het voordeel van Cokkie en Yolanda) toch een heel knap resultaat noemen van Hans en Janneke !! En er was ook veel sfeer op en rond baan 5: de toeschouwersbanken waren aardig bezet, en dat met de steeds toenemende kou. Wat zijn die groene dekentjes dan toch heeeerlijk.

Game plan / schaken

Dan even naar de 2e partij op baan 6: Ronald en Willy Lever tegen Sandra Wijnberg en Erik (we hebben twee Sandra's dus vandaar de toevoeging Wijnberg...om verwarring op het Park te voorkomen, weet je..want soms zie je op dit park door de dennenbomen het bos niet meer, weet je...). Aanvankelijk had bookmaker Theo zijn geld op Ronald en Willy gezet ....maar ja, zijn judgements zijn door het geringe bezoek aan het Park kennelijk toch iets minder geworden, want hij werd verrast door de 7-6 6-4 winst van Sandra en Erik, die kennelijk nog iets aan hun game-plan hebben gesleuteld tegen het einde van de eerste set. Een echte schaakwedstrijd, waarbij de Ridders Erik en Ronald de jonkvrouwen van hun tegenstanders probeerden te schaken .. En dat wel met harde slagenwisselingen.  Iedereen had ook heerlijk gespeeld, gaven ze aan na afloop.

Samen 55 jaar lid en nog nooit tegen elkaar gespeeld

Wil is vanaf de start van ons cluppie lid en Erik zo'n 25 jaar lid, dus samen 55 jaar.  Maar na afloop van de wedstrijd liet Wil ons weten dat ze nog nooit tegen Erik gespeeld had.  Dus een aparte primeur.

Bekende voornamen

De populaire baan 5 - knus en beschut achter de mooiste bomen van ons Park, en waar de wervelwinden van Mark en Andrew van de vorige avond nog te ruiken waren - werd meteen weer gevuld met de volgende kraker:  Marjolein en Els tegen Mary en Karin. Achternamen kunnen we rustig weglaten, want elke Waterwijker - in elk geval op De Wijde Blik waar men zo vaak kreten als "Knappe bal, Els!" of "Nee, die is toch echt op de lijn, Mary!" gehoord heeft -  kent ze en ook zijn geen andere leden met dezelfde voornaam (althans op dit moment). Op papier leek het een zeer spannende wedstrijd te worden, dus de wedstrijdleiding had al naar huis gebeld  "t Wordt weer wat later, schat!". Maar achteraf viel de partijduur toch wel mee:  het werd een 6-3 6-4 winst voor Marjolein en Els.

Almere Binnen

Intussen werd met verkrachte eenden nog steeds gewerkt aan het bespeelbaar maken van baan 1 en 2.  En de spons-actie van RonaldL, de dep-actie van Hans van der V, de strooi-actie van TheoK, de sleep-actie van RonaldB en de krab-actie van MartinW (alle vier met wat dagen verlof uit Almere Binnen), konden de popelende herendubbels uit HD 7/8 (Sjakie Beugelaar/Martin vs Bouterse/Plekkenpol op baan 2) en uit de HD 3/4/5 (Vinay/Kevin vs Sander/Mitchell op baan 1) de schijnwerpers in: als afsluitend schouwspel voor het terras.

Contrasten

Op beide banen werd aantrekkelijk gespeeld, waarbij twee dingen echt opvielen:

•     het verschil in de gemiddelde bal-snelheid (baan 1 ongeveer 30m/sec en baan 2 ongeveer 20 m/sec)
•     het verschil in gemiddelde bal-rotatie (baan 1 ongeveer 1300/minuut en baan 2 ongeveer 500/minuut)

Ja, dat was even een snelle analyse van de wedstrijdleiding....wie het beter weet, mag het zeggen. Maar die waarden zeggen niets over de beleving van de spelers zelf op de baan, of de spanning (ja misschien wel wat over de BE-spanning). En het mooie is dat iedereen zich lekker kan uitleven en er altijd wel wat verhalen loskomen na afloop aan het bier.  

Conditieslag

Op baan twee stond de eerste set bol van voorzichtigheid, geen onnodige risico's nemen, e.d. wat resulteerde in lange rally's en een gelijk opgaande strijd die net geen tiebreak werd, maar wel een soort conditieslag. Dat was natuurlijk in het het voordeel van de jongeren (Marvin en Dennis), die de set met 6-4 naar zich toetrokken. Dat voordeel bleek later in de tweede game ook meteen de doorslag te geven, want Martin en Sjakie verloren die met 6-1.

Halt!! Tot vier en niet verder !!

Op baan 1 zag je een ander wedstrijdbeeld. Waar Kevin en Vinay in hun eerste wedstrijd op woensdag nog worstelden met hun ritme, en zochten naar de juiste vorm om de 'underdogs' Mark en Jeffrey simpel uit te schakelen, leken ze daar totaal geen problemen mee te hebben tegen Sander en Mitchell. Een haast foutloos spelende Kevin en een veel (onnodige) fouten makende Mitchell en Sander, resulteerde in een vrij snelle 6-0. Voor Sander geldt daarbij dat hij nog steeds veel last heeft van zijn zware armblessure. (Toch sloeg hij in elk gevel nog wel heel hard, hoor, en wist ook ballen echt ver weg te knallen, en verloor zelf een paar keer zijn racket). De tweede set leek dezelfde kant uit te gaan, maar op een of andere manier veranderde er iets bij ook in set een grote voorsprong voor de favorieten (excusez les mots). Ineens stokte de smash van Kevin, en ineens ging Mitchell scherper spelen, Sander ook beter spelen en genoten Jeffrey en Theo zichtbaar aan de kant, want er leek een wonder te gaan gebeuren. Zo kwamen er zowaar wat wereldrally's ....tot vier en niet verder !!! Basta! dacht ook Vinay, die onmogelijke tramrail-savings en -winners wist te scoren. En zo werd het uiteindelijk 6-0 6-4 winst. Wie weet komt er nog een revanche, wat de nummers 1 en 2 van de poule gaan finale spelen.